Będąc członkiem ZPAP, pełnił ważne funkcje we władzach Okręgu Warszawskiego.

Działalność w Siedlcach, ruch „O Poprawę” W latach 70. animował i prowadził „Pokaz Jednego Dzieła” w Domu Artysty Plastyka w Warszawie, a następnie Galerię Akademicką w Akademii Podlaskiej Siedlcach, w której pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 1969–1974 działał w grupie „Ciapało-Małkowski-Masznicz”; był współanimatorem ruchu artystycznego „O Poprawę oraz komisarzem pierwszej wystawy „O Poprawę” (Warszawa, 1972) oraz organizatorem wystawy Ruchu „O Poprawę” w Kopenhadze (1976), a także – z Geno Małkowskim – czterokrotnie we Francji (1977-1978). W 1981 roku zainicjował i był kuratorem głośnej i kontrowersyjnej 14 Wystawy Okręgowej ZPAP w Zachęcie, nazwanej „Demokracja w Sztuce”… (współautorem wykonania ekspozycji był Geno Małkowski).

Okres Nowej Figuracji W pierwszym okresie twórczości (1969-1974) Pius Ciapało tworzył obrazy pod wpływem Nowej Figuracji. Powstał cykl zatytułowany „Formy Nieprawdopodobne i Nieprawdopodobnie Podobne” z przedstawieniami zbliżonych w kadrze fragmentów ciała i towarzyszącymi im na drugim planie sylwetowo traktowanymi postaciami ujętymi w ruchu.