thumb|Oficerowie Dywizjonu Przeciwpancernego 10 BK przy kuchni polowej. Od lewej: por. Czesław Raczkowski, ppor. Zygmunt Patolski, ppor. Zbigniew Kopczyński thumb|Dywizjon Przeciwpancerny 10 BK. Strzelanie na terenie Obozu Ćwiczeń Dęba-Rozalin w 1938. Dywizjon Przeciwpancerny 10 Brygady Kawalerii – zmotoryzowany pododdział kawalerii Wojska Polskiego II RP.
Historia dywizjonu Na przełomie lipca i sierpnia 1937 oddział przeciwpancerny szkolił się w składzie 10 Brygady Kawalerii w Obozie Ćwiczebnym Barycz. 17–20 sierpnia 1937 uczestniczył w ćwiczeniu doświadczalnym pomiędzy 10 BK a 2 Dywizją Kawalerii na kierunku Radom-Opoczno. Dywizjon został sformowany 4 listopada 1937.
Dywizjon miał być w brygadzie szkieletem obrony przeciwpancernej, a sformowany był według etatów nr 11–13. Miejscem postoju dywizjonu był garnizon Rzeszów.
Szwadrony przeciwpancerne to bojowe pododdziały dywizjonu. Szwadron mógł w składzie dywizjonu wykonywać zadania lub mógł być przydzielony do pułku kawalerii zmotoryzowanej. Mógł działać całością sił lub rozdzielony plutonami do szwadronów kawalerii zmotoryzowanej. Podstawowym uzbrojeniem dywizjonu była 37 mm armata przeciwpancerna Bofors.