Anny Magdaleny, Tarcze Serca Jezusowego, czyli małe jego odznaki noszone na piersi. Ułożono wówczas pierwszą wersję Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa, żarliwie odmawianej, w której część wezwań jest jej autorstwa. Zaraza zaczęła ustępować, ale wróciła w 1722 roku i dopiero po tym radni miasta Marsylii przysięgli, że będą uczestniczyć co roku w tej uroczystości.
Ks. Milley zmarł podczas epidemii, toteż zgodnie z radą biskupa, s. Anna Magdalena zaczęła korespondencję z ks. Girard, który zapewniał jej kierownictwo duchowe. Wcześniej, w maju 1719 roku, przeorysza m. Françoise Benigne Orlyé od św. Innocentego (zm. 1738) powołała ją na wychowawczynię nowicjuszek. W 1724 roku otrzymała odczuwanie stygmatów Męki Pańskiej, które jednak dla otoczenia pozostawały niewidoczne. W kolejnych latach kontynuowała swoją posługę wobec osób, którym ujawniała stan ich duszy oraz usługiwała w nadprzyrodzony sposób. Ofiarowywała modlitwy i cierpienia za grzeszników oraz doświadczała ekstaz i rozmaitych łask duchowych. W maju 1728 przeorysza, m. Nogaret powołała ją na ekonomkę klasztoru.