Dziś wiem, że mój Oblubieniec chce, bym stała się ofiarą miłości, wynagradzającą Boskiemu Sercu”.

Maria od Najświętszego Serca powzięła zaraz postanowienie „najusilniejszej pracy, celem zupełnego oderwania się od stworzeń i dążenia jedynie do samego tylko Boga”. Jej kierownikiem duchowym pozostawał bp Devie. Po profesji wieczystej w dniu 1 kwietnia 1851 roku została od razu mianowana mistrzynią pensjonatu i kierowniczką chóru muzycznego. Z powodu jej pięknego głosu na publiczne nabożeństwa do kaplicy przychodziły tłumy wiernych. W pierwszych latach wyróżniała się darem prostej modlitwy i kontemplacji, nazywana była „siostrą czystej miłości”. Następnie weszła w okres wewnętrznych prób i cierpień fizycznych. 22 września 1860 roku „złożyła się na ofiarę Boskiemu Sercu Pana Jezusa”.

Wkrótce potem ujawniła się u niej gruźlica w stadium tak poważnym, iż oczekiwano jej bliskiej śmierci. Wówczas odwiedził ją nowy biskup, Pierre-Henri Gérault de Langalerie, który stając koło s. Marii powiedział: „Jak to, więc to jest s. Maria od Najświętszego Serca?