Krawczyk puścił źrebaka, a ten obiecał się odwdzięczyć.
Potem spotkał bociana, chciał go złapać i upiec by zaspokoić głód, ale kiedy bocian zaczął błagać o litość puścił także i jego.
Następnie spotkał stadko małych kaczuszek, chciał je złapać i zjeść, ale kiedy zobaczył rozpacz ich matki - kaczki, puścił je wolno.
Wreszcie natrafił na ul dzikich pszczół w dziupli. Liczył na to, że nabierze troszkę miodu, ale przemówiła do niego królowa, która obiecała odwdzięczyć się jeśli da im spokój. Dodała, że jeśli nie odstąpi, jej poddani pokłują go żądłami. Krawiec odstąpił wówczas od ula.
Jakiś czas później krawiec dotarł w końcu do stolicy, gdzie zaspokoił głód. Tam podjął pracę zgodnie ze swoim fachem i szybko zyskał duże uznanie, prestiż i pieniądze. W końcu sam król mianował go nadwornym krawcem. Okazało się jednak, że w tym samym czasie, jego dawny okrutny towarzysz, szewc został na królewskim dworze nadwornym szewcem. Kiedy ujrzał krawca przeraził się, że może się on zemścić. Postanowił uprzedzić ewentualną zemstę i doprowadzić go do zguby.