Ale markiza de La Tournelle, powszechnie uważana za najpiękniejszą i najbardziej atrakcyjną ze swoich sióstr, a także jak się wkrótce okazało, najbardziej bezwzględną. Zażądała usunięcia z dworu swej starszej siostry hrabiny Maille i przyznania jej samej tytułu oficjalnej królewskiej metresy, książęcego tytułu i dożywotniej renty w znacznej wysokości.
W celu usunięcia najstarszej siostry z dworu Maria Anna postanowiła skłonić ją do oddania pozycji damy dworu królowej ich siostrze markizie Flavacourt. 13 września 1742 roku księżna de Villars, która wcześniej była damą pałacową, została wyniesiona do godności damy towarzyszącej, co spowodowało wakat w hierarchii dworu królowej, a poza tym kilka miesięcy wcześniej zmarła Franciszka de Mailly, księżna de Mazarin, bliska przyjaciółka królowej, która przekazała to stanowisko swojej ulubionej przyrodniej wnuczce, Annie Marii, która zajmując stanowisko wyższe od Ludwiki Julii kilkakrotnie ją obraziła, przez co była królewska kochanka przekazała swoją pozycję markizie Flavacourt. Król przekonany przez kochankę namówił swojego Pierwszego Ministra kardynała Fleury, który 20 września tego roku nakazał Ludwice Julii opuścić dwór. Kobieta opierała się przez jakiś czas, usiłując dzięki wsparciu przyjaznej w stosunku do niej królowej przekonać króla do zmiany zdania.