Co ciekawe, Diana Adelajda nigdy nie była uważana przez siostrę za rywalkę.
Kierowana przez księcia Richelieu, który sam był zdominowany przez swoją kochankę panią de Tencin, księżna Châteauroux próbowała pobudzić króla do kierowania działaniami wojennymi wysyłając biernego monarchę na pola bitwy i przekonując go do zawarcia pokoju z królem Prus Fryderykiem II w 1744 roku. Wpływ na politykę i jej rola w tej dziedzinie były wielkie, zwłaszcza że działała zza pleców króla, doradzając mu i kierując nim.
Odzyskanie łaski i miłości króla po odsunięciu spowodowanym poważną chorobą Ludwika XV w Metzu, a także radość księżnej Châteauroux nie trwały długo. Zmarła 8 grudnia 1744 roku w następstwie ogromnego wyczerpania fizycznego i psychicznego jakiego doznała podczas choroby władcy. Po jej śmierci król przez jakiś czas utrzymywał stosunki z księżną Lauraguais, ale w kilka miesięcy później miejsce Marii Anny zajęła nowa kochanka władcy, markiza de Pompadour.
Bibliografia
Elwira Watałała Cuchnący Wersal wyd. Videograf 2013 . Jadwiga Dackiewicz: Faworyty władców Francji ALFA 1992 .
Kategoria:Francuska szlachta Kategoria:Kochanki władców Francji Kategoria:Urodzeni w 1717 Kategoria:Zmarli w 1744 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu