Debiutowała w 1894 opowiadaniem Rudens vakaras (Wieczór jesienny).
Do jej najbardziej znanych dzieł należą:
cykl opowiadań Laimė nutekėjimo (1896–1898) – realistyczny obraz życia wiejskiego, w których znajdują się wątki autobiograficzne, np. dotyczące nieudanego życia małżeńskiego: Marti (1896), Petras Kurmelis (1896–1898), Topylis (1897), Neturėjo geros motynos (1895), Sutkai (1891), Sučiuptas velnias (1898), Paveikslai (1899–1901),
dramaty: Trys mylimos (1897), Piršlybos (1898), Mūsų gerasis (1899), Valsčiaus sūde (1900), w tym napisane wspólnie z Gabrielė Petkevičaitė-Bitė: Velnias spąstuose (1899), Litvomanai (1901).
Przekłady na język polski Jej opowiadania były tłumaczone na język polski (wraz z innymi autorami litewskimi) w zbiorach: Czerwony kogut przeł. , Kraków: G. Gebethner i Spółka, 1913, Tam gdzie malwy lśnią czerwone... przeł. Zygmunt Stoberski, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, , Wiecznie zielony klon: Antologia opowiadań litewskich. przeł.