Dmitrij Timofiejewicz Kozłow (ros. Дми́трий Тимофе́евич Козло́в, ur. w Razgulajce, zm. 6 grudnia 1967 w Mińsku) – radziecki wojskowy, generał lejtnant. Dowódca radzieckiej agresji na Iran w 1941 roku.
Życiorys Od 1915 roku służył w rosyjskiej armii, skończył szkołę chorążych, uczestniczył w I wojnie światowej, od 1918 był żołnierzem Armii Czerwonej i członkiem RKP(b). Brał udział w wojnie domowej jako dowódca batalionu i pułku. W 1924 roku ukończył kursy „Wystrieł”, a w 1928 Akademię Wojskową im. Frunzego. Był dowódcą pułku piechoty, szefem sztabu dywizji piechoty, dowódcą dywizji piechoty, naczelnikiem szkoły piechoty w Kijowie, dowódcą 44 Dywizji Piechoty, dowódcą korpusu i od 1939 roku wykładowcą taktyki ogólnej w Akademii Wojskowej im. Frunzego. Podczas wojny ZSRR z Finlandią 1939-1940 dowodził korpusem piechoty, w latach 1940–1941 był zastępcą dowódcy Odeskiego Okręgu Wojskowego, szefem Głównego Zarządu Obrony Powietrznej Armii Czerwonej i dowódcą wojsk Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. 26 listopada 1935 roku otrzymał stopień komdiwa, a 4 czerwca 1940 roku generała porucznika.