Podczas wojny z Niemcami dowodził Frontem Zakaukaskim (23 sierpnia–30 grudnia 1941), Frontem Kaukaskim (30 grudnia 1941–28 stycznia 1942) i Frontem Krymskim (28 stycznia-30 maja 1942), przeprowadził operacje wyzwolenia Rostowa nad Donem, obrony Sewastopola i Półwyspu Tamańskiego, operację desantową mającą na celu wyzwolenie Teodozji, Kerczu i Półwyspu Kerczeńskiego, później dowodził 6 Armią (6 czerwca–7 lipca 1942) i 24 Armią (30 sierpnia–1 października 1942) Frontu Stalingradzkiego. W październiku 1942 został pomocnikiem i zastępcą dowódcy Frontu Woroneskiego, od maja do sierpnia 1943 roku był pełnomocnikiem Stawki Najwyższego Naczelnego Dowództwa na Froncie Leningradzkim, potem zastępcą dowódcy wojsk Frontu Zabajkalskiego, a w latach 1946–1954 zastępcą dowódcy wojsk kolejno Zabajkalskiego, Amurskiego i Białoruskiego Okręgu Wojskowego, 1954 roku zakończył służbę wojskową. Był odznaczony trzema Orderami Lenina, pięcioma Orderami Czerwonego Sztandaru Pracy, medalami ZSRR i odznaczeniami zagranicznymi.
Bibliografia
https://pamyat-naroda.ru/commander/546/ (ros.) https://samsv.narod.ru/Comm/Kozlov_DT.html (ros.) http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&70B/b6310cc5/0001/86b937b4 (ros.)