Wiosną 1941 został dowódcą 17 Korpusu Zmechanizowanego w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Po ataku Niemiec na ZSRR dowodził 17 KZmech Frontu Zachodniego, z którym od 26 czerwca 1941 uczestniczył w walkach obronnych pod Baranowiczami, Stołpcami i Mińskiem (bitwa białostocko-mińska). Na początku sierpnia 1941 został dowódcą 20 Korpusu Strzelców na kierunku homelskim, a 16 sierpnia 1941 dowódcą 50 Armii w ramach Frontu Briańskiego, która na początku października 1941 znalazła się w okrążeniu w orłowsko-briańskiej operacji obronnej (bitwa pod Moskwą).
7 października 1941 otrzymał rozkaz wyznaczający go dowódcą Frontu Briańskiego w miejsce rannego Andrieja Jeriomienko, jednak podczas wychodzenia z okrążenia został ciężko ranny i zmarł kilka dni później.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (21 czerwca 1937) Order Lenina (21 czerwca 1937) Order Czerwonej Gwiazdy Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=1162 (ros.)