Istnieje także wersja superiore, z obowiązkowo zachowanym cukrem resztkowym.
Przepisy dopuszczają niewielki dodatek innych odmian, wśród których znajdują się: pinot nero, chardonnay, pinot blanc (typowe dla win musujących) oraz riesling italico i trebbiano romagnolo.
Rozpowszechnienie Winorośl dała nazwę apelacji DOC Pignoletto. W jej ramach wyróżnia się trzy strefy (podapelacje): Colli d'Imola, Modena i Reno. Pewne nieporozumienia w innych regionach wynikają z niejasnego statusu odmiany grechetto i braku jednoznacznego oznaczenia krzewów.
W 1982 roku pignoletto zajmowało 145 ha włoskich winnic. Popularność znacząco wzrosła w kolejnych dekadach: w 2000 roku było to już ha.
Synonimy Zgodność DNA została stwierdzona między pignoletto a winoroślami uprawianymi jako: grechetto di todi, pallagrello di caserta, rebola (w Emilii-Romanii) i ribolla riminese. Inne synonimy to aglionzina, alionzina, occhietto, pignolino, pulcinculo, strozzavolpe. Badania pozwoliły również na odrzucenie hipotez o tożsamości pignoletto m.in. z odmianami graševina, grechetto (grechetto di orvieto) – choć w tym przypadku pokrewieństwo jest bardzo bliskie, pallagrello bianco, pinot blanc i ribolla gialla.
Przypisy
Kategoria:Szczepy winorośli Kategoria:Emilia-Romania