Aleksander JanickiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Alexander Janicki”. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Aleksander I Janicki” w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko. (ur. 5 stycznia 1880, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 5 stycznia 1880 jako syn Franciszka.
W C. K. Armia został mianowany kadetem rezerwowym piechoty z dniem 1 stycznia 1904. Był przydzielony do 30 pułku piechoty we Lwowie. Potem awansowany na podporucznika piechoty służby stałej z dniem 1 maja 1907 i od tego czasu służył w macierzystej jednostce, w tym od ok. 1910 do ok. 1912 był adiutantem batalionu. Następnie awansowany na stopień porucznika piechoty z dniem 1 listopada 1912. Od ok. 1912 jako nadkompletowy z 30 pułku piechoty był skierowany na stanowisko oficera do oddziału okręgu uzupełnień we Lwowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie I wojny światowej awansowany na stopień kapitana piechoty z dniem 1 lipca 1915. Podczas działań zbrojnych pozostawał w macierzystym pułku piechoty nr 30.