Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”. 1 czerwca 1921 w dalszym ciągu pełnił służbę w DOGen. „Lwów”, a jego oddziałem macierzystym był 19 pułk piechoty Odsieczy Lwowa. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 138. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 19 pp. Następnie pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisku kierownika I referatu Szefostwa Poborowego. W lipcu 1923 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Powiat na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta, pozostając oficerem nadetatowym 53 pułku piechoty. W grudniu następnego roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta. Z dniem 31 marca 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał we Lwowie.