thumb|Grób Władysława Gościńskiego Władysław GościńskiW ewidencji wojskowej II Rzeczypospolitej był określany jako „Władysław I Gościński”. (ur. 13 października 1890 w Krościenku Niżnym, zm. 7 maja 1954 w Krośnie) – major intendent Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, oficer POZ–ZWZ–AK.
Życiorys Urodził się 13 października 1890, w rodzinie Jana i Marii z Drajewiczów. W 1911 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Szkole Realnej w Krośnie. Przed 1914 był urzędnikiem w charakterze prywatnym.
Po wybuchu I wojny światowej od 15 sierpnia 1914 służył w Legionie Wschodnim. Później został żołnierzem Legionów Polskich i od 24 września 1914 do 1918 służył w sztabie 3 Pułku Piechoty w składzie II Brygady. Był także żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po usiłowaniu przejścia frontu przez legionistów podczas bitwy pod Rarańczą w połowie lutego 1918 został aresztowany i był internowany w obozie w Szaldobos. Służył w stopniu sierżanta.