3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a jego oddziałem macierzystym był 6 dywizjon żandarmerii we Lwowie. W latach 1923–1924 nadal pełnił służbę w 6 dywizjonie żandarmerii na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy, a następnie dowódcy kadry szwadronu zapasowego. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii.
W lutym 1926 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Złoczów na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W lipcu 1926 roku został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i wcielony do 54 pułku piechoty w Tarnopolu z pozostawieniem na stanowisku p.o. komendanta PKU Złoczów. W styczniu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto IV na stanowisko komendanta. W marcu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 sierpnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.