Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do rezerwy oficerów i urzędników przy Oddziale I Sztabu Generalnego. Od 6 lipca 1920 do lutego 1921 pełnił obowiązki komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień 2 pułku piechoty Legionów w Piotrkowie. Równocześnie (do 9 sierpnia 1920) pełnił obowiązki dowódcy garnizonu Piotrków. Został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 jako oficer nadetatowy 24 pułku piechoty w Łucku sprawował stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuck. We wrześniu 1926 roku został przydzielony do 24 pp z pozostawieniem w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu nr II w Łucku. Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1928 mieszkał w Łucku. W 1934 jako podpułkownik piechoty w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.