Małgorzata pełniła rolę mediatorki w sporze między Edwardem IV a George'em, który poparł Lancasterów.

W 1475 Edward IV zawarł traktat pokojowy z Francją, co stało w sprzeczności z interesami Burgundii; mąż Małgorzaty oczekiwał angielskiego wsparcia. Małgorzata w 1477 wysunęła projekt małżeństwa pomiędzy swą jedyną pasierbicą – Marią Burgundzką a swoim bratem, Jerzym księciem Clarence, który był wdowcem po Izabeli Neville, jednak ze względu na sprzeciw Edwarda IV do tego ślubu nie doszło. Książę Clarence został stracony za zdradę w 1478.

W styczniu 1477 Małgorzata owdowiała. Księżną Burgundii została Maria; Małgorzata zaczęła tytułować się księżną-matką. Król Francji Ludwik XI zgłosił roszczenia do księstwa Burgundii. Z uwagi na pokój zawarty pomiędzy Anglią a Francją 2 lata Edward IV nie stanął po stronie siostry w tym konflikcie. Małgorzata brała udział w negocjacjach małżeńskich, które zakończyły się ślubem jej pasierbicy z Maksymilianem Habsburgiem, synem cesarza rzymskiego.