Prowadził liczne obozy wędrowne, zloty krajoznawcze, wycieczki.
Studia i praca zawodowa Rozpoczęte jeszcze przed wojną studia na Uniwersytecie Jagiellońskim zakończył zdobyciem tytułu magistra etnografii i etnologii w roku 1946, a w roku 1953 tytuł magistra geografii.
Okres okupacji niemieckiej spędził w rodzinnym Rozdzielu. Zajmował się działalnością spółdzielczą, za którą kryła się praca konspiracyjna w oddziale Batalionów Chłopskich pod pseudonimem „Osa” i tajne nauczanie.
W roku 1943 wstąpił w związek małżeński z Zofią Marcisz z Rozdziela.
Jako działacz Polskiego Stronnictwa Ludowego był w latach czterdziestych szykanowany przez nową władzę ludową.
W 1947 roku objął posadę nauczyciela geografii w Liceum dla Dorosłych w Krakowie i kierownictwo referatu turystycznego w Inspektoracie Szkolnym Miejskim. W 1955 roku sprowadził do Krakowa rodzinę.
W latach 1958–1974 był kierownikiem Szkolnego Wojewódzkiego Ośrodka Krajoznawczo Turystycznego, następnie dwa lata wizytatorem szkolnym. W roku 1960 utworzył w Krakowie pierwszy w Polsce Oddział Wojewódzki Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych, który był bazą rozwoju ruchu krajoznawczo – turystycznego wśród młodzieży szkolnej.