Woroszyłowa, a od 24 kwietnia do 30 lipca 1944 był dowódcą 134 Dywizji Piechoty 61 Korpusu Piechoty 69 Armii 1 Frontu Białoruskiego. Podczas operacji brzesko-lubelskiej w lipcu 1944 dywizja pod jego dowództwem sforsowała zachodni Bug, a w nocy na 29 lipca 1944 sforsowała Wisłę w rejonie Puław, odpierając sześć niemieckich kontrataków. Podczas bombardowania przez niemieckie samoloty został śmiertelnie ranny. Pochowano go w Łucku. W Krupkach jego imieniem nazwano szkołę, a w Łucku jego imieniem nazwano ulicę.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie 6 kwietnia 1945) Order Lenina (pośmiertnie 6 kwietnia 1945) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie - 1940 i 5 listopada 1941) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (1938)
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=10220 (ros.)
Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona bolszewicka) Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni w Borysowie