thumb|Diana Barnato Walker Diana Barnato Walker (ur. 15 stycznia 1918, zm. 28 kwietnia 2008) – brytyjska lotniczka, pilot Air Transport Auxiliary w czasie II wojny światowej, pierwsza Brytyjka, która przekroczyła prędkość dźwięku.
Życiorys Urodziła się w Londynie podczas nalotu prowadzonego przez niemiecki sterowiec. Była córką brytyjskiego kierowcy wyścigowego Woolfa Barnato i jego amerykańskiej żony. Jako dziewczyna z majętnego domu uczestniczyła w przyjęciach dla wyższych sfer, w tym na dworze króla Edwarda VIII, ale denerwowało ją ciągłe towarzystwo przyzwoitek. Rozpoczęła naukę latania w Brooklands, żeby się od nich uwolnić; w samolocie szkolnym de Havilland Tiger Moth były miejsca tylko dla dwóch osób: instruktora i ucznia.
W początkowym okresie wojny była pielęgniarką. Namówiona przez znajomych, wiosną 1941 roku przystąpiła, mimo niewystarczającego nalotu, do egzaminu dla kandydatów do służby jako pilot w Air Transport Auxiliary. Zdała, ale niedługo potem została poważnie ranna w wypadku podczas jazdy konnej i rozpoczęła służbę dopiero dziewięć miesięcy później. Podczas służby w ATA słynęła z rozrywkowego trybu życia. W ciągu trzech lat wojny wykonała loty rozprowadzające kilkuset samolotami, w tym 260 Supermarine’ami Spitfire’ami.