Św. Hildegarda z Bingen, która jako jedyna stosowała inny podział na trzy hierarchie anielskie, nie 3-3-3, ale 2-5-2, umieszczała Potęgi na tradycyjnym miejscu szóstym od tronu Bożego. Na swoim rysunku kręgów anielskich św. Hildegarda ukazała ten rząd jako postacie jaśniejące. W oparciu o własne wizje akcentowała względną niepoznawalność tych aniołów:
thumb|lewo|Potęgi, witraż św. Apolinarego w katedrze w Chartres, XIII/XIV w. W nawiązaniu do funkcji Potęg, ich wizerunki w sztuce odnosiły się zwykle do walki. W manuskrypcie etiopskim oraz na witrażu w katedrze w Chartres są one przedstawione z obnażonymi mieczami. Bizantyńska ikonografia przedstawiała je jako rycerzy w hełmach, pancerzach, z włóczniami w dłoniach. Włoski artysta Guariento di Arpo w XIV wieku przedstawił je z barwnymi skrzydłami, w strojnych szatach, depczące po cielskach szpetnych demonów trzymanych na łańcuchach. Niemal sto lat później Francesco Botticini, wedle tradycji wschodniej, ukazał Potęgi ze smukłymi włóczniami, dodając na piersi jaśniejącą gwiazdę.
Św.