Teresę Benedyktę, oddającą kolejność u Pseudo-Dionizego oraz z obu tekstów wynika, iż pojęciem Kräfte określiła Moce, a Mächte – Potęgi, czyli WładzeDes heiligen Dionysius Areopagita angebliche Schriften über die beiden Hierarchien, aus dem Griechischen übersetzt und mit Erläuterungen versehen von Josef Stiglmayr SJ, Kempten und München 1911, s. 44-45., rozważając ich wpływ na niższe rzędy duchów: mały|Etiopski manuskrypt bibijny
Henri-Marie Boudon (1624–1702), archidiakon z Évreux, jeden z głównych przedstawicieli francuskiej szkoły duchowości, zwracał uwagę na rolę Potęg w strategicznej walce duchowej z demonami terytorialnymi, atakującymi Kościół, diecezje, państwa i miasta:
Potęgi demoniczne Według chrześcijańskiej angelologii, upadli aniołowie z poszczególnych chórów zachowali naturalne właściwości swoich rzędów i wykorzystują je do czynienia zła. Św. Paweł Apostoł dwukrotnie wymienia Potęgi w kontekście jednoznacznie złym pisząc, iż nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom [...], przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich (Ef 6, 12) oraz że Bóg po rozbrojeniu Zwierzchności i Władz, jawnie wystawił [je] na pośmiewisko, powiódłszy je dzięki Niemu [Chrystusowi] w triumfie (Kol 2, 15).