Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. pozostawał oficerem 5 pułku artylerii polowej we Lwowie. Awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 w 1924 jako oficer nadetatowy lwowskiego pułku służył w Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. W 1928 był kwatermistrzem 5 pułku artylerii polowej. W marcu 1930 został przeniesiony do 21 pułku artylerii polowej w Białej na stanowisko dowódcy III dywizjonu. W sierpniu 1931 został przeniesiony do 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. W czerwcu 1934 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Gródek Jagielloński, a we wrześniu tego samego roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Sambor.
Jego żoną była Modesta, zmarła jako wdowa 23 grudnia 1969 i pochowana w Londynie. Miał dwoje dzieci: Adama (ur. 4 sierpnia 1922) i Ewę (ur.