Powrócił do Jarosławia i zaangażował się w działalność w Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym, działając w stopniu podpułkownika (względnie majora) pod pseudonimem „Waluś” i pełniąc funkcję szefa sztabu okręgu rzeszowskiego „San” NZW. Równolegle od września 1945 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego, z którego wystąpił w 1948 pozostając do tego czasu na stanowisku szefa Wydziału Kwatermistrzowskiego Dowództwa Okręgu Wojskowego nr 5 w Krakowie. W dniu 6 grudnia 1948 został aresztowany przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej i otrzymał zarzut przynależności do nielegalnej organizacji. Wyrokiem Wojskowego Sądu okręgowego w Krakowie z 22 kwietnia 1949 został skazany na karę 7 lat pozbawienia wolności oraz na przepadek mienia. Z uwagi na niekorzystny stan zdrowia został zwolniony z odbywania kary w więzieniu we Wronkach 7 czerwca 1952.
Wskutek wyniszczenia zdrowotnego zmarł wkrótce po odzyskaniu wolności 27 sierpnia 1952 w Krakowie.