Po okresie życia z przyjaciółmi i rodzeństwem w Smalandii w 1861 roku przeniosła się do Sztokholmu, gdzie fundacja ewangeliczna Evangeliska Fosterlandsstiftelsen przygotowała dla niej posadę. Zaczęła pisać pieśni religijne oraz redagować pisma odrodzeniowe, czasopisma dziecięce i biografie. Fundacja zleciła jej nawiązanie kontaktu z chrześcijanami za granicą w celu pozyskania stamtąd literatury. Sandell współpracowała z fundacją aż do emerytury. Pierwszym zadaniem, jakie otrzymała od Fundacji, było zredagowanie nowego śpiewnika Pilgrimsharpan (1861). Śpiewnik okazał się sukcesem i został wydany w ponad 65 tysiącach egzemplarzy. Na ogólną liczbę 200 hymnów 50 było autorstwa Sandell. Jej działalność redaktorska była rozległa: w ciągu prawie czterech dekad redagowała coroczny kalendarz Korsblomman, pismo dla dzieci Barnens tidning, przeznaczony również dla nich chrześcijański kalendarz Korn åt små fåglar, czasopismo dla szkółki niedzielnej Barnens vän oraz inne materiały przeznaczone dla dzieci. Ocenia się, że Sandell napisała ponad 2000 pieśni i wierszy. Jej wiersze zostały szybko spopularyzowane za granicą, głównie w krajach skandynawskich, ale także, poprzez misjonarzy, w krajach afrykańskich oraz w środowiskach emigracji szwedzkiej w Stanach Zjednoczonych.