Bakterie wodorowe – bakterie utleniające wodór z wykorzystaniem tlenu jako ostatecznego akceptora elektronów. Są zdolne do wiązania , ale mogą również wykorzystywać substraty organiczne, dlatego zaliczane są do fakultatywnych chemolitoautotrofów.
Bakterie wodorowe w przeszłości zaliczane były do rodzaju Hydrogenomonas, są jednak bardzo zróżnicowaną grupą mikroorganizmów. Należą w większości do gramujemnych (np. Pseudomonas facilis, Xanthobacter autotrophicus i Alcaligenes eutrophus), ale niektóre zaliczane są do gramdodatnich (np. Nocardia opaca, Mycobacterium gordonae i Bacillus sp.).
Dawcą elektronów jest wodór cząsteczkowy, który utlenia się do wody według poniższej reakcji:
Wykorzystanie wodoru umożliwiają hydrogenazy. U mikroorganizmów tych występują dwa rodzaje hydrogenaz: hydrogenaza redukująca NAD (cytoplazmatyczna, rozpuszczalna) i hydrogenaza związana z błoną cytoplazmatyczną.
Niektóre bakterie wodorowe w przypadku dostępności zarówno wodoru, jak i i substancji organicznych wykazują miksotrofizm, wykorzystując związki organiczne do budowy biomasy, a energię z utleniania wodoru do syntezy związków. Mając możliwość wykorzystania organicznych substratów, wykazują szybsze tempo wzrostu.