Bakterie wodorowe powszechnie występują w środowiskach, w których dostępne są jednocześnie wodór i tlen. Wodór wraz z dwutlenkiem węgla powstaje w warunkach beztlenowych podczas rozkładu materii organicznej w glebie i osadach dennych. Szczególnie licznie występują w glebach przesiąkniętych wodą, ale zasiedlają również gleby dobrze napowietrzone, porośnięte przez rośliny motylkowate. Wodór powstaje tam w reakcji asymilacji azotu z udziałem nitrogenazy.
Do bakterii wodorowych nie zalicza się bakterii utleniających wodór w warunkach tlenowych bez autotroficznego wiązania (np. Acetobacter, Azotobacter i Enterobacteriaceae) ani utleniających wodór w warunkach beztlenowych wykorzystujących siarczany lub jako akceptory wodoru (np. Desulfovibrio, Clostridium aceticum i Methanobacterium thermoautotrophicum).
Bakterie wodorowe zostały opisane w 1910 roku przez polskiego uczonego Bronisława Niklewskiego .
Przypisy
Kategoria:Grupy fizjologiczne bakterii