Taki oscylator opisany jest równaniem:

Wzbudzenie w rezonansie Gdy układ słabo tłumiony jest wzbudzany z częstością równą jego częstości rezonansowej, to częstotliwość drgań wzbudzających oraz swobodnych powstałych w wyniku wzbudzenia jest taka sama, takie same są też przesunięcia fazowe obu drgań, oznacza to że układ drga z coraz większą amplitudą aż dojdzie do drgań stacjonarnych, co określa wzór:

Wzbudzenie w pobliżu rezonansu Gdy układ słabo tłumiony jest wzbudzany z częstością różną od jego częstości rezonansowej, to w wyniku nakładania się drgań o różnych częstościach powstają w układzie dudnienia. W układzie powstaje drganie o częstości zmieniające się z częstością Sumaryczne drganie osiąga maksimum po czasie Gdy oba drgania są w fazie amplituda drgań wynosi Przy bardzo małym tłumieniu amplituda drgań w maksimum przewyższa wielokrotnie amplitudę stacjonarnych drgań wzbudzonych

Drgania wzbudzone uderzeniem thumb|300px|Przebieg drgań przy wymuszeniu uderzeniem w zależności od współczynnika tłumienia (zeta). Uderzeniem nazywa się wzbudzenie, w którym siła działająca na układ drgań zmienia się w pewnym momencie.