Louis Clark Brock (ur. 18 czerwca 1939 w El Dorado, zm. 6 września 2020 w Saint Louis) – amerykański baseballista, który występował na pozycji lewozapolowego, sześciokrotny uczestnik Meczu Gwiazd, ośmiokrotny zwycięzca w klasyfikacji pod względem liczby skradzionych baz, członek Baseball Hall of Fame.
College i Minor League Baseball Brock studiował na Souhtern University, gdzie w latach 1958–1960 grał w drużynie uczelnianej Southern Jaguars. Jako pierwszoroczniak uzyskał średnią 0,140. Na drugim roku jego średnia wzrosła do 0,545, ponadto zaliczył 80 uderzeń (w tym 13 home runów) w 27 meczach. Southern jako pierwsza zdobyła mistrzostwo National Association of Intercollegiate Athletics, w której kształcili się wyłącznie czarnoskórzy studenci, pokonując w finale Omaha Univeristy 10–2. Brock zdobył dającego wyrównanie home runa, a w całym meczu zaliczył dwa odbicia na pięć podejść i został wybrany do All-Tournament Team.
W 1959 został powołany do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na igrzyska panamerykańskie w Chicago. Jako drugoroczniak był obserwowany przez skautów klubów Major League Baseball, jednak zdecydował się zostać na trzeci sezon na uczelni, uzyskując średnią 0,370.