Od września 1953 do lipca 1954 dowodził 9 Dywizją Zmechanizowaną w 3 Zmechanizowanej Armii Gwardii Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, od lipca 1954 do września 1955 2 Korpusem Piechoty w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym, a od września 1955 do lipca 1956 Korpusem Specjalnym stacjonującym na terytorium Węgier, na czele którego jesienią 1956 brał udział w stłumieniu powstania narodowego na Węgrzech. Od lipca 1957 do maja 1959 dowodził 38 Armią w Południowej Grupie Wojsk i w Karpackim Okręgu Wojskowym, od maja 1959 do września 1962 był I zastępcą dowódcy wojsk i członkiem Rady Wojskowej Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a od września 1962 do lipca 1964 Karpackiego Okręgu Wojskowego, od lipca 1964 do sierpnia 1967 dowodził Karpackim Okręgiem Wojskowym. Od sierpnia 1967 do grudnia 1968 był głównym doradcą wojskowym w ZRA, od grudnia 1968 do czerwca 1976 I zastępcą głównodowodzącego Wojskami Lądowymi ZSRR, następnie wojskowym inspektorem-doradcą Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR od 7 do 9 kadencji (1966-1979), a 1966-1971 członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR.