Pawieł Iwanowicz Pawłow (ros. Па́вел Ива́нович Па́влов, ur. w Moskwie, zm. 2 lutego 1967 w Jałcie) – radziecki dowódca wojskowy, generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Miał wykształcenie niepełne średnie, od 1929 służył w siłach powietrznych, w maju 1931 ukończył Wojskowo-Teoretyczną Szkołę Sił Powietrznych w Leningradzie, a w lutym 1933 w trybie przyśpieszonym ukończył Wojskową Szkołę Lotników Morskich i Oblatywaczy im. Stalina. Był lotnikiem-instruktorem, a od stycznia 1936 dowódcą klucza, od sierpnia 1938 dowodził kluczem w 5 Niszczycielskim Pułku Lotniczym Sił Powietrznych Floty Bałtyckiej Czerwonego Sztandaru, uczestniczył w wojnie z Finlandią 1939-1940 jako p.o. szefa sztabu pułku lotnictwa. Od maja do listopada 1940 był szturmanem 5 pułku lotnictwa myśliwskiego, następnie dowódcą eskadry, 1940 został członkiem WKP(b), od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami, m.in. w obronie Leningradu. W sierpniu 1941 osobiście strącił 4 samoloty wroga, a 3 w grupie. Od października 1941 do końca wojny walczył w składzie 21 pułku lotnictwa myśliwskiego Sił Powietrznych Floty Bałtyckiej, początkowo jako dowódca eskadry, od października do grudnia 1942 zastępca dowódcy pułku, w maju-czerwcu 1943 szef sztabu pułku, a następnie dowódca pułku.