Od grudnia 1942 do maja 1943 był kursantem kursów doskonalenia kadry dowódczej Sił Powietrznych Marynarki Wojennej w obwodzie kujbyszewskim. Od listopada 1943 do września 1944 dowodzony przez niego pułk wykonał 2533 lotów bojowych, w tym 654 zwiadowczych, i strącił 97 samolotów wroga. Sam P. Pawłow do października 1944 wykonał 454 loty bojowe, stoczył 44 walki w powietrzu i strącił 10 samolotów wroga osobiście, a 5 w grupie. Był dwukrotnie ranny. Po wojnie nadal dowodził pułkiem, 1946 ukończył kursy akademickie sił powietrznych i obrony przeciwlotniczej przy Akademii Wojskowo-Morskiej im. Woroszyłowa, od grudnia 1946 do grudnia 1948 dowodził 7 Dywizją Lotnictwa Myśliwskiego Sił Powietrznych Floty Pacyficznej, 1951 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, od stycznia 1951 do czerwca 1953 dowodził 4 Dywizją Lotnictwa Myśliwskiego na Pacyfiku; 3 listopada 1951 otrzymał stopień generała majora lotnictwa. Od czerwca 1953 do grudnia 1955 dowodził 366 rejonem bazowym obrony przeciwlotniczej bazy wojskowo-morskiej sił powietrznych marynarki wojennej, następnie pozostawał w dyspozycji głównodowodzącego sił powietrznych, a w lutym 1956 zakończył służbę wojskową.