Oczyszczalnia funkcjonowała do 1995 roku.

Budowa szamotulskiego wodociągu została wykonana bardzo sprawnie, bowiem projekt pochodzi z 1906 roku, a tym samym roku uruchomiono studnię, zabudowania oraz wieżę. Pierwszym kierownikiem został Józef Rybarczyk (pierwotnie miał do dyspozycji trzech pracowników), który kierował wodociągami aż do 1950 roku (a do końca życia do 1955 roku mieszkał w pokoju na terenie wodociągów). Wodociągi przystosowano do obsłużenia 6000 mieszkańców (w 1939 roku połowa Szamotuł korzystała z wodociągu). W latach 30. silniki parowe studni zostały zastąpione elektrycznymi.

Od wiosny 1939 roku remontowano wszystkie szamotulskie studnie publiczne, aby w razie zniszczenia wojennego lub zamknięcia zakładu mieszkańcy Szamotuł mieli dostęp do wody. 1 września wysadzono mosty na Samie aby utrudnić Niemcom ekspansję. Niemieckie wojsko do Szamotuł wkroczyło 7 września, błyskawicznie naprawiono wysadzone mosty i przejęto szamotulskie zakłady, również przejęto szamotulskie wodociągi, z posady zwolniono Józefa Rybarczyka (zabrano mu również mieszkanie zakładowe), a nowym kierownikiem wybrano Niemca Giese, który pełnił tę funkcję do czasu powołania do armii w 1943 roku, wtedy na stanowisko wrócił Rybarczyk. W czasie kadencji Giese doszło do awarii szamotulskiej elektrowni.