Następnie, w rozdziale ósmym biskup Hippony przeszedł do proroctwa Jeremiasza 31,31, w którym mowa jest o Nowym Przymierzu.
Żydzi jako świadkowie wiary chrześcijańskiej W rozdz. 7.9 znajduje się aluzja do roli Żydów i judaizmu jako „świadków wiary Chrześcijańskiej”. Jako tacy idą oni razem z Kościołem przez wieki. Augustyn omówił to zagadnienie bliżej w Objaśnieniu Psalmów 59.10n oraz w Państwie Bożym XVIII,46. Wielu autorów uważa, że jest to najbardziej oryginalny wkład biskupa Hippony do relacji między Judaizmem i Chrześcijaństwem. Papież Grzegorz Wielki odniósł się do tej doktryny Augustyna w swych listach, które posłużyły jako teologiczne uzasadnienie dla edyktów chroniących Żydów Sicut Iudaeis non.
Żydowscy autorzy Jacob Klatzkin i Shimon Gibson zauważyli, że niezależnie od jednoznacznego odrzucenia w traktacie Adversus Judaeos judaizmu post-chrześcijańskiego przez Augustyna i zarzucania Żydom, że nie rozumieją Biblii lub świadomie fałszywie ją interpretują, biskup pisał pozytywnie o judaizmie. W przeciwieństwie do nastawienia Jana Chryzostoma wyrażonego w homiliach antiocheńskich Adversus Judeaos, biskup Hippony zachował „pozytywną (tj. misyjną) postawę wobec ludu żydowskiego jako przeznaczonego ostatecznie do tego, by dołączyć do pełni Bożej obietnicy, która urzeczywistnia się w kościele”.