Natychmiast po ślubie utworzono dwór dla młodej księżnej de Berry - damą honorową została Marie Gabrielle de Durfort de Lorges, żona Louisa de Rouvroy, księcia Saint-Simon, gdyż odmówiła zajęcia tego stanowiska Maria Anna Burbon, kuzynka Marii Ludwiki Elżbiety, która została damą dworu księżnej de Berry, ale ostatecznie w niecały rok później odeszła z jej dworu, nie mogąc znieść bezwstydu i kłótliwej natury kuzynki.
W lipcu 1711 roku młoda księżna urodziła swoje pierwsze dziecko, martwą dziewczynkę w pałacu Fontainebleau. O śmierć córki Marii Ludwiki Elżbiety obwiniono króla, który wymagał od wszystkich kobiet na dworze towarzyszenia mu w podróży bez względu na ich stan (w ten sam sposób poroniła księżna BurgundzkaLouis de Rouvroy, książę de Saint-Simon: Pamiętniki, tom II str. 52-53) - tak też było i w tym przypadku - mimo zaleceń lekarzy radzących znajdującej się w zaawansowanej ciąży księżnie de Berry pozostanie w Wersalu lub Palais-Royal, król kategorycznie zażądał by żona wnuka towarzyszyła dworowi w drodze do Fontainebleau. Podczas podroży powozem przez most w Melun Maria Ludwika Elżbieta zaczęła obficie krwawić i chociaż do rozwiązania zostało jeszcze trzy tygodnie, rozpoczęła się akcja porodowa i dziecko urodziło się martwe już w pałacu.