Silne pragnienie bycia osobą innej płci lub uporczywe przekonanie, że jest się osobą innej płci Silna skłonność do noszenia ubrań typowych dla płci przeciwnej Silna tendencja do przyjmowania ról typowych dla płci przeciwnej w trakcie zabawy w udawanie lub zabawy fantazjowaniem Silna skłonność do preferowania zabawek, gier lub czynności stereotypowo związanych z płcią przeciwną Silna skłonność do poszukiwania towarzyszy do zabaw należących do przeciwnej płci. Silne odrzucenie zabawek, gier i zajęć typowych dla przypisanej płci Silna niechęć do własnej anatomii płciowej Silne pragnienie posiadania fizycznych cech płciowych, które odpowiadają doświadczanej płci

Z zaburzeniem związany jest klinicznie istotny dyskomfort lub upośledzenie w sferze społecznej, szkolnej lub innych ważnych obszarach funkcjonowania.

Postępowanie terapeutyczne

Tradycyjne podejście terapeutyczne Metody terapii dysforii płciowej u dzieci różnią się od tych stosowanych u dorosłych i obejmują terapię behawioralną, terapię psychodynamiczną, terapię grupową i wsparcie psychologiczne dla rodziców.