Habilitacja na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego z pedagogiki ogólnej w 1983 roku na podstawie rozprawy „Wychowanie jako wprowadzenie w życie wartościowe” (wyd. I. 1981, wyd. II. zmienione 1988) − zatwierdzona została przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną w roku 1992. Po przejściu na emeryturę od 1996 roku pracował jako profesor w Wyższej Szkole Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej (1996–2005) oraz na stanowisku wykładowcy w Salezjańskim Instytucie Wychowania Chrześcijańskiego.

Wybrane publikacje O potrzebie postawy refleksyjnej, „Studia Pedagogiczne”, 30, 1974, s. 221–235. Rozważania o przedmiocie i granicach futurologii, „Polska 2000 Plus”, 5, 1972, s. 11–21. Tomistyczna koncepcja człowieka jako wyraz katolickiego obiektywizmu a wychowanie, „Studia Pedagogiczne”, 21, 1971, s. 23–68. Wychowanie jako wprowadzenie w życie wartościowe (Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 1988). Bogdana Nawroczyńskiego wiedza o życiu duchowym człowieka (Warszawa: Wydawnictwo Żak, 1996). W: Bogdan Nawroczyński: uczony-humanista-wychowawca, s.