Stanisław Kunicki, (ros. Куницкий Станислав Константинович, ur. 3 maja 1859 w Brześciu, zm. 8 grudnia 1942 w Warszawie) – profesor i rektor Instytutu Inżynierów Dróg Komunikacji w Petersburgu oraz profesor Politechniki Warszawskiej, inżynier specjalista w zakresie budownictwa mostów żelaznych

Życiorys thumb|Grób prof. Stanisława Kunickiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Urodził się w rodzinie inżyniera komunikacji Konstantego Kunickiego h. Bończa (1825–1897) i Julii z Puczniewskich (zm. 1898). Uczęszczał do II gimnazjum rządowego w WarszawieBolesław Orłowski, Kunicki Stanisław, Giganci nauki, ukończył w Petersburgu gimnazjum wojskowe (późniejszy II Korpus Kadetów) w Petersburgu (1876) W 1881 roku skończył z odznaczeniem petersburski Instytut Inżynierów Dróg KomunikacjiСписокъ окончившихъ курсъ въ Институтѣ Инженеровъ Путей Сообщенія Императора Александра I за сто лѣтъ 1810-1910, Санкт-Петербург 1910, c. 113. W 1884 roku objął stanowisko asystenta przy Katedrze Mostów Instytutu. W 1891 r. na podstawie rozprawy O natężeniach powstających w dźwigarach mostów żelaznych wskutek sztywnych połączeń węzłowych prętów otrzymał stopień naukowy adiunkta, zmieniony potem na stopień doktora nauk technicznych. W 1892 został docentem, w 1896 został profesorem nadzwyczajnym, a od 1912 profesorem zwyczajnym statyki budowli.