Stanowiska 1884 – Asystent przy Katedrze Mostów Instytutu Inżynierów Dróg Komunikacji w Petersburgu 1891 – Adiunkt, a następnie doktor nauk technicznych w Państwowym Uniwersytecie Politechnicznym w Sankt Petersburgu 1892 – Docent statyki budowli 1896 – Profesor nadzwyczajny, a następnie zwyczajny 1912 – Zasłużony profesor Instytutu Inżynierów Dróg Komunikacji 1919 – Rektor Instytutu Inżynierów Dróg Komunikacji 1922 – 1924 Starszy referent w Departamencie Budowy i Utrzymania Dróg Żelaznych Ministerstwa Kolei Żelaznych 1922/23 – Wykładowca na Wydziale Inżynierii Lądowej PW 1925 – Profesor zwyczajny w Katedrze Budowy Mostów

Członkostwa Członek Société des Ingénieures Civils de France

Odznaczenia

austriacki Order Franciszka I francuski złoty medal Société des Ingénieurs Civils de France.

Publikacje W dorobku publikacyjnym S. Kunickiego znajdują się m.in.:

Prace zwarte Kratkija obszczenja i gławniejszyja dannyja dla projektowanja mostowych soorużenij, Sankt Petersburg 1898. Linie wpływowe, wyd. Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1928 Parcie ziemi na mury podporowe, wyd. Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1932

Artykuły: W kwestii norm obliczania żelaznych mostów kolejowych, wyd.