Przeniesiony w październiku 1922 roku do 55 Poznańskiego pułku piechoty w Lesznie, a w styczniu 1923 roku był przydzielony na stanowisko dowódcy Wielkopolskiego batalionu szkolnego piechoty w ŚremieZatwierdzony 26 lutego 1924 roku.. Od 6 stycznia do 21 kwietnia 1923 roku był w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na kursie dowódców batalionów. 10 maja 1923 roku ponownie objął dowództwo batalionu szkolnego w Śremie (przemianowany później na Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7). 23 stycznia 1928 roku został awansowany na podpułkownika. 17 sierpnia 1928 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 236.. Dowódca Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu, generał dywizji Kazimierz Dzierżanowski, w rozkazie pożegnalnym napisał: „dzięki swym zdolnościom umysłowym i swej obowiązkowości oraz energii w służbie położył dużo zasług, zwłaszcza w dziedzinie organizacji i wyszkolenia. [...] okazując specjalne zdolności wychowawcze i wyszkoleniowe w przygotowaniu kandydatów na oficerów rezerwy, wywiązał się na tym stanowisku ku zupełnemu zadowoleniu swych przełożonych”. 23 sierpnia przydzielony na stanowisko dowódcy 29 batalionu KOP w Suwałkach.