Początkowo przebywał w jenieckich obozach przejściowych w Radomiu i Wrocławiu, później w Oflagach IX C Lamsdorf, XI B Braunschweig, a od 17 października 1939 roku w Oflagu IV B Königstein w Saksonii, gdzie został osadzony w kazamatach twierdzy. Od 5 czerwca 1940 roku przebywał w Oflagu VII A Murnau, gdzie uczestniczył w konspiracji obozowej jako zastępca dowódcy Legii Oficerskiej. Uwolniony w maju 1945 roku przez wojska alianckie, przebywał na Zachodzie. W sierpniu 1947 roku poprzez Francję i Wielką Brytanię powrócił do kraju. Od 1948 roku mieszkał w Szczecinie, gdzie pracował w firmie „Warrant” i (przed emeryturą w 1958 roku) w Miejskim Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym nr 1. Pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Wysocku Wielkim.
Od 20 października 1931 roku był mężem Ireny Marii Majerowicz (1909–1967), z którą miał syna Andrzeja Marię Jerzego (ur. 1932).
Awanse porucznik – 30 marca 1919 roku kapitan – 14 października 1920 roku zweryfikowany z dniem 1 kwietnia 1920 roku major – w 1921 roku podpułkownik – 23 stycznia 1928 roku ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 65. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s.