Wacław Zdrojewski (ur. w Kijowie, zm. 1947 w Jeleniej Górze) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Kadet carskiej Szkoły Wojskowej Wielkiego Ks. Konstantego w Kijowie od 1 września 1915 do 1 stycznia 1916 roku. Przydzielony w stopniu chorążego do 168 Mirgorodskiego pułku piechoty. Kolejno pełnił służbę jako oficer młodszy, dowódca kompanii i dowódca szkoły podoficerskiej. Pełnił służbę w pułku fortecznym twierdzy Piotra Wielkiego w Rewlu od stycznia 1917 roku. Dowódca batalionu wydzielonego od 1 lutego 1917 do 1 stycznia 1918 roku. Odznaczony Krzyżami św. Stanisława i św. Anny za udział w I wojnie światowej.
Od stycznia 1918 roku w Legii Rycerskiej III Korpusu Polskiego na Ukrainie. W stopniu podporucznika 15 kwietnia 1918 roku dowodził plutonem otrzymując zadanie zajęcia wsi Konary i rozbicia ukraińskiego oddziału. Pod silnym ogniem nieprzyjacielskich ckm, w zaciętej walce na bagnety jego oddział zdobył wieś i rozpędził nieprzyjacielski oddział.