W pułku od 10 września do 28 listopada 1927 roku był kierownikiem wyszkolenia, a od 29 października 1929 do 28 stycznia 1930 zastępował jego dowódcę.
Przeniesiony został 3 października 1930 roku na stanowisko dowódcy 29 Batalionu KOP w Suwałkach, a w sierpniu 1932 roku złożono wniosek o odznaczenie go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. 11 listopada 1932 roku otrzymał Odznakę KOP „Za służbę graniczną”. W opinii dowódcy brygady płk Stanisława Kalabińskiego z 1932 roku, był to „bardzo energiczny i o dużej inicjatywie oficer. […] Wybitnie bojowy oficer, taktycznie bardzo dobrze wyszkolony umie uczyć i być przykładem solidnej pracy. […] Umie wychowywać i potrafi prowadzić korpus oficerski baonu. Dzięki jego pracy KOP w Suwałkach ma duże uznanie i poważanie u dowódców innych oddziałów i społeczeństwa”.
Na stanowisko Inspektora WFiPW DOK nr III w Grodnie został przeniesiony z KOP 1 czerwca 1933 roku. W stanie spoczynku od 31 października 1934 roku. We wrześniu 1939 roku ze względu na stan zdrowia nie otrzymał przydziału mobilizacyjnego. Ukrywał się podczas okupacji na Wileńszczyźnie.