Kolejnym ich wspólnym sukcesem okazała się piosenka „La fisarmonica” (1966; współkompozytor Luis Bacalov), która dokładnie powtórzyła sukces swej poprzedniczki. W tym samym roku 1. miejsce na liście przebojów zajęła również jeszcze jedna piosenka ich autorstwa, „Notte di Ferragosto”. W 1967 roku kolejna piosenka spółki Migliacci-Zambrini doszła do 1. miejsca na liście przebojów, tym razem „Un mondo d’amore” (współkompozytor: Sante Maria Romitelli). Kolejnym rokiem sukcesów spółki Migliacci-Zambrini był również 1968; piosenka „Bambola”, napisana dla Patty Pravo doszła w maju do 1. miejsca na liście przebojów, a na liście najlepiej sprzedawanych singli uplasowała się na 2. miejscu. Oprócz tego Migliacci napisał teksty do przebojów Rity Pavone („Come te non c’è nessuno”) i Freda Bongusta („Una rotonda sul mare”). W 1969 roku napisał tekst do piosenki „Ma che freddo fa” Nady.
Lata 70. W 1971 roku napisał tekst do kolejnej piosenki Nady, „Il cuore è uno zingaro”, która (wykonana również przez Nicolę Di Bari) w tym samym wygrała Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo. W tej samej edycji Festiwalu została zaprezentowana jeszcze jedna piosenka z jego tekstem, „Che sarà” (muzyka: Jimmy Fontana, wykonawcy: Ricchi e Poveri i José Feliciano). W 1973 roku wyprodukował debiutancki album Renata Zera, No, mamma, no!.