W marcu 1933 podczas kursu przysposobienia obywatelstwo-państwowego w Sandomierzu wygłosił wykład pt. Organizacja młodzieży wiejskiej. W latach 30. zamieszkiwał przy ulicy Żytniej 6 w Kielcach. W randze starszego inspektora był zatrudniony w Zarządzie Głównym Funduszu Pracy w Warszawie od 1933, a później w Gdyni. Do 1939 zamieszkiwał przy ul. Pomorskiej 12/2 w Gdyni.
Po wybuchu II wojny światowej i wkroczeniu Niemców został wzięty przez okupantów za zakładnika. Następnie został zwolniony i po nastaniu okupacji niemieckiej trafił do Krakowa, gdzie został aresztowany i osadzony w więzieniu Montelupich, skąd został skierowany do robót drogowych w Rożnowie. Po zakończeniu wojny w 1945 został zatrudniony w Zarządzie Miejskim miasta Gdańska, gdzie pełnił funkcję inspektora odbudowy obiektów na wybrzeżu. Później był starszym inspektorem Banku Inwestycyjnego. Od 1954 pracował w Przedsiębiorstwie Geologicznym Gospodarki Komunalnej, jako kierownik grupy maszynowych wierceń, następnie jako główny wiertnik. Po scaleniu i utworzeniu Przedsiębiorstwa Hydrogeologicznego z siedzibą w Gdańsku był starszym inspektorem w zakresie wiertnictwa hydrogeologicznego.