W opisanej sytuacji ambicje cesarza co do silnej floty oceanicznej musiały zostać zweryfikowane. W resorcie marynarki wybuchła panika – zakładano, że Kaiserliche Marine w ciągu trzech dni będzie w stanie zniszczyć całą Flotę Bałtycką, po czym wysadzi desant na przedpolach rosyjskiej stolicy. Obawiano się też, że w przypadku wybuchu wojny dołączy do niej Szwecja, która w sprzyjających okolicznościach będzie chciała odzyskać Finlandię, część nieobeznanej politycznie kadry dowódczej spodziewała się również starcia z siłami Royal Navy. Okoliczności te złożyły się na potrzebę przygotowania nowego planu strategiczno-operacyjnego, którego głównym celem będzie obrona Petersburga.
Plan został opracowany na podstawie podpisanych przez cesarza Mikołaja II roku „Strategicznych założeń do planu wojny na morzu”. Dokument ten zakładał, że Marynarka Wojenna Imperium Rosyjskiego na Bałtyku będzie musiała stawić czoła marynarkom Niemiec i Szwecji. Wobec zdecydowanej przewagi potencjalnych przeciwników Flota Bałtycka miała podejmować jedynie działania obronne w basenie Zatoki Fińskiej. Szczegóły planu strategiczno-operacyjnego opracowanego po przyjęciu dokumentu zakładały, że linią defensywy będzie południk 27° E, przebiegający przez Gogland.