Neuroedukacja (lub neurodydaktyka) – gałąź pedagogikiŚliwerski Bogusław, Pedagogika ogólna, podstawowe prawidłowości, Patronat KNP PAN, Wydanie drugie, poprawione, Kraków 2012, . i dydaktykiNeuroedukacja, Jak wykorzystać potencjał mózgu w procesie uczenia się, Praca zbiorowa pod redakcją Wiesława Sikorskiego, Słupsk 2015, ., zainicjowana przez Richarda Bandlera i Johna Grindera (Stany Zjednoczone), w latach 70. Ukazuje potrzebę stymulacji neuronów podczas procesu przyswajania wiedzy oraz metody, które w całości wykorzystują potencjał mózgu, wzmacniają i zwiększają jego sprawności, w ten sposób uczenie staje się ciekawsze i bardziej angażujące neuron. Sposoby trwalszego zapamiętywania nowych informacji, ich powiązanie je z życiowymi doświadczeniami.
Cel Neuropedagodzy i neurodydaktycy, badający tę dziedzinę, dążą do wykorzystania zdobytej wiedzy o pracy mózgu do zmiany metodyka nauczania, tj. zwiększenia skuteczności kształcenia i uczenia się. Badania podjęte w tym celu, np. monitorowanie pracy mózgu podczas procesu przyswajania wiedzy, przyczyniły się do wyznaczenia zalet i wad istniejących już metod nauczania.