Jako oficer rezerwy został powołany do służby czynnej od 2 września 1922 roku w 26 pułku piechoty w Gródku Jagiellońskim i przydzielony na dowódcę plutonu szkoły podoficerskiej. Następnie służył na stanowiskach dowódcy kompanii, dowódcy oddziału sztabowego i adiutanta batalionu sztabowego. Awansowany na kapitana 1 lutego 1924 roku, a od 31 sierpnia 1924 roku był w służbie zawodowej. W późniejszym okresie był dowódcą kompanii i dowódcą szkoły podoficerskiej 26 pułku piechoty.
Do 29 Batalionu KOP w Suwałkach został przeniesiony 1 grudnia 1927 roku i wyznaczony na stanowisko oficera wywiadowczego. Był od 19 grudnia 1927 do 15 stycznia 1928 roku oddelegowany do dowództwa 6 Brygady KOP. 1 maja 1928 roku przeniesiony ze stanowiska oficera wywiadowczego na dowódcę kompanii. 28 sierpnia 1928 roku przeniesiony na dowódcę kompanii granicznej „Filipów”. Na XVI kurs unitarny Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie był przydzielony od 1 sierpnia do 15 grudnia 1930 roku. 19 listopada 1930 roku nadano mu Odznakę KOP „Za służbę graniczną”. Awansowany na majora 13 grudnia 1930 roku. 21 stycznia 1931 roku mianowany kwatermistrzem 29 Batalionu KOP. 13 lutego 1931 roku złożył prośbę o przyjęcie do Wyższej Szkoły Wojennej. Według opinii dowódcy batalionu mjr.