Fryderyk z Saarwerden (ur. w 1348, zm. 9 kwietnia 1414) – arcybiskup Kolonii i książę-elektor Rzeszy od 1370 r.

Życiorys Fryderyk był synem hrabiego Saarwerden Fryderyka oraz Klary. Studiował w Bolonii, był kanonikiem w Kolonii. Jego bliskim krewnym był arcybiskup Trewiru w latach 1362–1388 Kuno II z Falkensteinu. Za sprawą starań Kunona w 1368 r. kapituła katedralna w Kolonii wybrała Fryderyka na arcybiskupa Kolonii. Jednak w kurii papieskiej interweniował cesarz Karol IV Luksemburski, który podnosił kwestię zbyt młodego wieku Fryderyka i proponował powierzenie stanowiska w Kolonii swojemu krewnemu Janowi z Ligny (Fryderyk miał być zgodnie z tym planem wynagrodzony opróżnionym przez Jana stanowiskiem biskupa w Strasburgu). Przeciwdziałał temu Kuno, który w 1370 r. doprowadził do ponownego wyboru Fryderyka na arcybiskupa. Sam Fryderyk wyjechał do Awinionu, gdzie uzyskał przychylność papieża Urbana V i mimo nadal zbyt młodego wieku jeszcze w tym samym roku został przezeń zatwierdzony na stanowisku.